سلام

خوب هستید؟

هم خوشحالم هم ناراحت .خوشحالیم از اینه که دیگه زندگیم سر و سامان گرفت آخر این هفته هم جشن نامزدیمونه و ناراحتم به خاطر اینکه:

۱ماه گذشت ولی هنوز باورم نمیشه که ازدواج کردم باورم نمیشه اون همه عشقو محبتو پایمال کردم باورم نمیشه که این قدر نامرد باشم که اونو نادیده گرفتمو رفتم پی زندگی خودم

ازش هیچ خبری ندارم نمیدونم داره چکار میکنه ولی آیندش واسم خیلی مهمه واسه همینم خودمو کنار کشیدم فقط خدا کنه که اون منو ببخشه

ولی چاره ای ندارم وظیفمه که تمام عشقو و احساسمو نثار همسرم کنم و از هیچ کاری براش دریغ نکنم.

دیگه اینم تقدیره کاریش نمیشه کرد

سلام

اومدم یه خبر خوش بدم چی؟

خوب معلومه ازدواج آره چهارشنبه بعد از ظهر عقد کردیم اولش خیلی سخت بود فکر کردن به یکی دیگه ولی توی این چند روز بهتر شدم.خانمم لنگه خودم با فرق یه کم احسساسات مردونه زنونه

امیدوارم به همین زودی ها عشقمم بره سره زندگیش مطمئنم توی یه مدت کوتاه به نبودن من عادت میکنه.خدایا عشقمو خوشبخت کن

سلام

امروز صبح که از خواب بیدار شدم دوست نداشتم بیام دانشکده چون فقط یه کلاس داشتم حالا کی حالشو داره بیاد این همه راهو بلند شدم اومدم حالا چی شد استاد نیومد خانومشو فرستاده بود با یه بغل برگه که کوییز بگیره خلاصه حالم گرفته شد.

زودی پریدم توی اینترنت که از حال و احوال یه نفر با خبر بشم با دیدن نوشته هاش کلی انرژی گرفتم آخه برگشته به همون حال و هوایی که قبلا داشت همون شور و نشاط نمی دونید دارم از خوشحالی پر در میارم

تا بعد.....